Dag Johan
De introductiedag over Presentie heeft me herinnerd aan wat echt belangrijk is in de job van hulpverlener, namelijk goede zorg bieden vanuit contact met de persoon in kwestie. In de mallemolen van onze samenleving en onze professionele omgeving, waar we om de oren geslagen worden met statistieken, cijfers, registraties en oeverloos getyp, zouden we soms de corebusiness durven vergeten. Ik zou durven zeggen dat de presentiebenadering er niet is om in het achterhoofd te houden, maar wel om voortdurend om te zetten in de praktijk. Vooral het opzijzetten van onze persoonlijke agenda en doelstellingen en het vooropzetten van de leefwereld van de kwetsbare medemens – en de drempels waarmee hij of zij geconfronteerd – zal ik zeker proberen indachtig te zijn. 
Deze opfrissing heeft mij in ieder geval deugd gedaan. Bedankt daarvoor!
Kjell

Dag Johan
Ik heb een heel positieve ervaring over de introductiedag.
Het doet me deugd te horen dat de essentie van ‘wat is zorg’ toch nog belangrijk is en dat het is zoals ik altijd denk dat het moet zijn.
De dag vergaat soms in allerhande taken die moeten maar eigenlijk niet bijdragen tot goede zorg. 
Veel verplicht computerwerk, vaak worden de cliënten zelf een beetje vergeten. Of lopen ze wat in de weg. 
Ik waardeer ook enorm dat het geen zoveelste belerende opleiding is. 
Zowel ik als mijn collega komen zeker naar de vervolgdagen. 

Ik vond het al bij al een boeiende dag, het onderwerp was op zich al interessant, jij slaagde er ook nog in het boeiend te brengen.
Vooral de persoonlijke voorbeelden bleven wel hangen, alsook enkele van de getoonde videos waren memorabel.
Ik kan zelden een hele dag mijn focus bij één onderwerp houden dus je mag dit als een groot compliment beschouwen.
Hoe kan ik me inschrijven voor de toekomstige presentiedagen? 🙂

Dag Johan,
Het was een fijne ervaring : voor mij een uitnodiging om nog meer present te zijn bij de mensen die ik ken. Ik wil mij nog meer afvragen: Waar gaat het om? Wat staat er hier op het spel?
Ik denk dat dit mij vooruit kan helpen om nog meer samen stappen te zetten. 
Ook de uitnodiging om aansluiting te vinden blijft hangen
Ik vond het ook heel fijn dat mensen die werken in de psychiatrie ook zoeken hoe ze meer present kunnen zijn. 
tot op de volgende dag.

Dag Johan,
Ik vond het een aangename, leerrijke ervaring. Het zet heel wat op een rijtje van wat we in covias voor een groot stuk doen.
Soms is het echt waken over niet te snel met eigen planning en oplossingen de cliënt te overdonderen. Timing is heel belangrijk.
Er is dan ook het spanningsveld tussen aansluiten bij leefwereld van de cliënt en onze eigen professionele achtergrond en drijfveer alsook verwachtingen naar resultaten.
Ik kijk alvast uit naar de 2 komende vervolgdagen.

Dag Johan
De tweedaagse was voor mij pure voeding. Je bracht de inhoud op een manier die zowel eenvoudig als diepgaand was, en ook als niet-hulpverlener voelde ik me er volledig op mijn plaats. Door de vele raakvlakken met vrijwilligersbegeleiding (wat ik nu doe), en met het leven in het algemeen.
Ook heel fijn: Hoe de inhoud mocht resoneren met de groep en hoe je daar ook de tijd voor nam. Het ging niet om scoren of demonstreren, maar echt om uitwisselen. 
Terzijde: fijne nieuwsbrieven en tweets die je de wereld in stuurt. Het is op die manier dat ik bij Presentie ben terechtgekomen! 

Dag Johan, nog eens heel erg bedankt voor gisteren! Het was echt heel fijn en boeiend!

Ik wilde je trouwens ook nog altijd eens extra bedanken voor de fijne opleiding rond presentie die je gaf, ik vond het erg verrijkend. Ik onthoud ook je bescheiden houding, van zoeken en niet weten, dat was een fijn staaltje van ‘practice what you preach’, ook al moet je natuurlijk niet té bescheiden worden.

De studiedag gaf me in deze, te drukke tijd, een moment van stilstaan en rust. Ik heb terug veel geleerd van de dingen die aan bod kwamen : zowel de manier waarop de dag gestructureerd was als de inhoud waren zeer waardevol, ik heb me geen moment verveeld. Gesprekstechnisch en wat mijn luisterhouding betreft heb ik toch weer wat kunnen finetunen. Ook de inbreng van andere cursisten was verrijkend. Op het einde van de dag waren mijn batterijen weer wat opgeladen, bedankt daarvoor.

Maar eerst dit nog: wat ik denk ik het allermooiste en allerinspirerendste vind aan de presentiebenadering is de bescheidenheid die eruit spreekt. In taalgebruik, in vragen stellen, in voorzichtigheid, terughoudendheid,… dat spreekt me heel erg aan en vind ik zoveel vriendelijker en milder dan veel van wat ik eerder al ben tegengekomen. Maar anderzijds ook het sprongetjes wagen, buiten de lijntjes kleuren, regels kritisch durven bekijken. Zacht en stout tegelijk, mooi! Je kunnen bekommeren om iemand ipv de druk voelen iets op te lossen (zeker als er weinig op te lossen valt), en hoe waardevol deze bekommernis kan zijn. Ook mensen met onoplosbare problemen verdienen steun. Lijden verlichten. ‘Niet willen’ bestaat niet. Aristoteles. 

Ik vond het eigenlijk wel aangenaam voor mezelf de erkenning te krijgen op de één of andere manier over mijn manier van werken. Dat kan nogal stoeferig overkomen en zo wil ik het helemaal niet bedoelen, maar vaak voel ik schaamte t.o.v. leidinggevenden of collega’s of heb ik het gevoel te ver mee te gaan met cliënten, terwijl het voor mijn buikgevoel wel oké is.
Het beeld van die hulpverlener op z’n fiets met die cliënt achterop (in één van de filmpjes) vond ik zo sprekend en leuk om te zien. Ik herkende mezelf erin, en ik dacht ‘zie je wel, er zijn er nog die heel laagdrempelig en op niveau van gelijken hun cliënten begeleiden’, ‘als een vriend’, maar ik voel de rem, gewoon omdat ik misschien wel raar zou nagekeken worden door collega’s. Langs de andere kant krijg ik van m’n cliënten zelf wel vaak ongevraagd de bevestiging dat ze de manier van omgaan in relatie wel fijn vinden. Het is een vorming (en een benadering) die wel blijft hangen vind ik, een belangrijk en waardevol kader om binnen te werken en dat is wel fijn.  Verder nog, het smaakt naar meer …

Ik waardeerde de openheid van de vorming en de uitgebreide kans voor eigen inbreng/ervaringen delen.

De Presentie-tweedaagse was voor mij weer een verrijkende ervaring, zowel het lesmateriaal als de interactie met de deelnemers. Het bracht me terug naar de kern van ons werk, aansluiting vinden bij mensen die lijden…

De 2 dagen hebben me doen beseffen hoe weinig ik eigenlijk echt wist/weet over Presentie.
“Rijk, weldoordacht, waarde(n)-vol, degelijk onderbouwd..”, allemaal associaties die nu bij me opkomen – terugdenkend aan de 2-daagse.
En opnieuw de bedenking: dit lijkt op het eerste zicht eenvoudig in de zin van “dit doen we toch al lang: band maken, afstemmen met de cliënt, ons inleven als hulpverleners…” maar Presentie is duidelijk van een andere orde.
Ik weet niet of het klopt maar het voelt voor mij als een uitnodiging, zelfs een soort uitdaging om meer dapper te zijn in mijn werk… iets in de zin van engagement, blootstelling, durven ter plaatse blijven trappelen of stilvallen vanuit een weloverwogen, bewuste keuze én vertrouwen: veel vertrouwen.
Kortom het blijft nazinderen en smaakt naar meer.
Ik waardeer dat je je consequent bleef opstellen als zoekend, nadenkend, telkens opnieuw in dialoog gaand.. je had evengoed “de ervaren, geroutineerde hulpverlener-expert” rol kunnen innemen met al je expertise en kennis…