Vragen die bevrijden?

[Als je liever luistert naar dit artikel, klik dan HIER]

Wat me helpt in mijn werk?
In het nooit-vanzelfsprekend-wordend werk van iets te proberen betekenen voor een ander?

Nen hele belangrijke is dit: vragen.
Vragen helpen me.
Helpen ons.

Er zijn de vragen die ik luidop stel, aan de ander.
(Eer zo’n vraag op een min of meer behoorlijke manier gearticuleerd geraakt … dat is soms een kleine bevalling)

Er zijn ook vragen die ik mezelf stel.
Ik alleen hoor ze.
Of eerder: ik ervaar ze, als een soort vragende energie in mijn organisme.

Laatst nam ik deel aan een reflectiemomentje met een aantal collega’s-presentie-liefhebbers, Anneleen en Petra.
Elly, onze begeleidster, stelde enkele vragen voor om onszelf en elkaar te stellen bij een cliëntenbespreking.

Vragen als:

  • over wie hebben we het hier eigenlijk?
  • hoe ziet dat leven eruit?
  • wat is haar verlangen?
  • wat is haar angst?
  • waarom doet hij wat hij doet?
  • wat staat er voor deze jongere op het spel?
  • wat zou het betekenen voor die persoon als we … doen?

Ik werd er instant-blij van.
Zulke vragen bewegen me naar de ander-als-ander.

Ze bevrijden ook een beetje.
Maar van wat?
En tot wat?

Heb jij een idee?

Vriendelijke groeten,
Johan Van de Putte

 

PS: De workshops over de presentiebenadering vind je hier.

Vragen die bevrijden?
Getagd op: